W pierwszych latach szkoły, kiedy dziecko ma 6–12 lat, zaczyna przejawiać świadomość społecznych standardów wyglądu. Dzieci porównują się z rówieśnikami i rówieśniczkami, mogą zauważać różnice w budowie ciała i zaczynają przejmować się tym, jak wyglądają. Okres dojrzewania, czyli od 12 lat wzwyż, nasila zmiany w ciele, które mogą budzić niepokój lub niezadowolenie.
Nastolatki częściej niż ktokolwiek porównują się z innymi, a media społecznościowe i kultura wpływają negatywnie na ich samoocenę. To wszystko niesie za sobą dużą presję i jest wyzwaniem, także dla rodziców. Dobra informacja jest taka, że dom rodzinny w tym wieku jest wciąż bardzo ważnym miejscem, z którego dziecko czerpie obraz własnego ciała. Sposób, w jaki rodzice i opiekunowie/opiekunki mówią o ciele – zarówno dziecka, jak i własnym (bo dzieci uczą się przez modelowanie), może kształtować jego podejście do wyglądu, a co za tym idzie, również po czucie własnej wartości i sprawczości. Na co warto zwrócić uwagę, aby uniknąć niepowodzeń w sferze odżywiania i negatywnego obrazu własnego ciała? Na pewno należy m. in.:
Jak to zrobić? Wskazówki do wyżej wymienionych działań można znaleźć w poniższym artykule, zapraszam do lektury.










